Vakantie

 

De zomermaanden zijn weer aangebroken. Het is ook de tijd waarin velen op vakantie gaan. Dat is goed en het is leuk ook nog. Het woord ‘vakantie’ komt van het Latijnse woord: vacante: dat bekent ‘leegte’ of ‘onbezet’. Deze tijd is dus uitermate geschikt om heerlijk uit te slapen, leuke dingen te doen, te ontspannen en ook om weer even tot jezelf te komen.

 

Tot jezelf komen is erg belangrijk. Dat doe je, door tijd vrij te maken voor jezelf. Even niets meer aan je hoofd te hebben. Deze tijd is misschien dan ook geschikt om eens te reflecteren op jezelf, waarvoor gebed uitermate geschikt is. Wie ben ik eigenlijk? Hoe ben ik eigenlijk? Wat zijn mijn zwaktes, mijn mindere eigenschappen en wat zijn mijn goede eigenschappen? Waar loop ik tegen mijzelf aan?  Zomaar vragen die goed zijn om op te reflecteren. Ons Christen-zijn maakt overigens wel een wezenlijk verschil. Doen wij wat wij doen als instrument van God, die Liefde is? God is dus in feite het eik-punt dat we mogen nemen.

 

Wanneer wij onze zwakke kanten ontdekt hebben is het goed om daar even bij stil te staan. Niet om onszelf de grond in te boren, maar om hier namelijk iets mee te doen. Denk niet dat dit niet mogelijk is, want als wij God hierbij betrekken is álles mogelijk!

 

Vergeet verder ook niet te ontdekken wat je goede eigenschappen zijn. Misschien kom je tot de ontdekking dat je goede eigenschappen hebt waarvan jij je niet bewust was dat je ze had! De volgende Bijbeltekst wil ik graag meegeven ter ondersteuning:
‘Dient elkaar, als goede beheerders van Gods veelsoortige genade, met de gaven, zoals ieder die heeft ontvangen: wie spreekt, moet beseffen dat hij Gods woorden spreekt; wie een dienst verricht, wete dat God het is die hem kracht verleent’ (1Petrus 4, 10- 11b Willibrordvertaling 1978)

 

Jezelf beter leren kennen is dus een ontdekkingstocht. Die hoef je niet alleen af te gaan. Zorg dat je een goede vriend hebt met wie je kan sparren, met wie je samen deze ontdekkingstocht kunt gaan. Een diaken of priester kan helpen in deze ontdekkingstocht op het gebied van het geloof, helpen tot de diepere laag in ons leven te komen. Daar waar de raakpunt van de ziel en het hart is, daar waar God tot ons spreekt van Hart tot hart.

 

Ik wens u een hele fijne en gezegende vakantie toe en bovenal Gods rijkste zegen!

 

Kapelaan Goos

 

UITVAARTEN IN DE KERK

 

Bij uitvaarten vanuit de kerk gaat het nooit om een oordeel over iemand. Alleen om het willen toevertrouwen van iemand aan God, meestal op verzoek van nabestaanden. Daarbij heb ik grote fouten gemaakt en daarvoor spijt betuigd en vergeving gevraagd. En ontvangen, waarvoor ik heel dankbaar ben. Het lastige is dat het net lijkt of er een oordeel uitgesproken wordt wanneer iemand vanuit de kerk begraven wordt.

 

De kerk heeft zich nooit uit willen spreken over het oordeel dat God heeft over iemand in negatieve zin. De kerk durft alleen in sommige gevallen een mens heilig te verklaren; te verklaren dat zij (de kerk) er zeker van is dat iemand zo heeft geleefd, dat de ziel van de overledene bij God is in het volle aanschouwen van zijn gelaat. Nooit spreekt de kerk uit dat iemand met zekerheid verdoemd is. Dat oordeel is alleen aan God, en aan heiligen op de dag dat Jezus terugkomt (I Kor. 6,2a). Op aarde kunnen wij een oordeel vellen over een situatie en over daden. De heiligen die met God zullen oordelen wanneer Jezus komt zijn in een andere situatie dan toen zij nog als mensen op aarde leefden.

 

In de kerk willen we ons oordeel proberen los te laten en aan God over te laten. Dat stelt ons wel eens voor grote problemen en we proberen daarin de juiste keuze te maken en vragen daarvoor begrip.

 

Pastoor Paul Stomph